terkot ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) odgłos wytwarzany poprzez jednostajne miarowe uderzanie (1.2) monotonne szybkie mówienie
(1.1-2)
(1.1) Między strzały z karabinów miesza się terkot maszynek oraz można odróżnić bardziej głuche strzały z dubeltówekAlojzy Horak (red. i wybór), Walki w obronie granic. (1.1) Przerwała się w połowie ostatnia gama terkotu, szarpnęło coś w środku i młyn stanąłJan Lemański, Czarna Topiel.
(1.1) warkot, trajkot, turkot (1.2) trajkot
terkotanie , terkotka , terkotliwość przeterkotać , rozterkotać się , terkotać , zaterkotać terkotliwy terkotliwie
angielski: (1.1) clanging, clanking, jangling, clatter; (1.2) chatter, jabber włoski: (1.1) strepito , crepitio , trillo