obostrzenie ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) przepis, zarządzenie czyniące surowszymi dotychczasowe prawa, zakazy
(1.1)
(1.1) W październiku roku ubiegłego Rada Bezpieczeństwa postanowiła sankcje zaostrzyć. Obostrzenia weszły w życie w listopadzie. (1.1) Należąca do Unii Europejskiej Dania wprowadziła ostatnio obostrzenia dotyczące obrotu terenami rekreacyjnymi, bojąc się zwiększonego ich wykupu ze strony Niemców.
(1.1) szereg obostrzeń • kolejne / nadzwyczajne obostrzenia • nałożyć / wprowadzić / zdjąć obostrzenia
(1.1) restrykcja
obostrzać , obostrzyć ostro
angielski: (1.1) restriction czeski: (1.1) omezení litewski: (1.1) apribojimas niemiecki: (1.1) Beschränkung , Einschränkung ukraiński: (1.1) обмеження (obmežennja) włoski: (1.1) restrizione