pohukiwanie ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) niski dźwięk wydawany i powtarzany przez sowy i puchacze (1.2) powtarzany głuchy okrzyk (1.3) powtarzana reprymenda
(1.1-3)
(1.1) Obudziło mnie pohukiwanie od strony drzew. (1.2) Radosne pohukiwanie widowni wprawiało dyrektora cyrku w dobry nastrój. (1.3) Miał już dosyć twojego pohukiwania i uciekł z domu.
huk pohukać , pohukiwać
angielski: (1.1) hoot bułgarski: (1.1) ухане (uhane) esperanto: (1.1) ululo fiński: (1.1) huhuilu francuski: (1.1) hululement , ululement hiszpański: (1.1) ululato rosyjski: (1.1) уханье (úxanʹje) szwedzki: (1.1) ho tagalski: (1.1) wahu włoski: (1.1) ululo