recydywa ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) powrócenie do wsześniejszego procederu przez skazanego; (1.2) ogół recydywistów (1.3) ponowne wystąpienie negatywnego zjawiska (1.4) nawrót objawów chorobowych
(1.1-4)
(1.1) Według ustawodawcy nie każdy przypadek recydywy wymaga surowej represji karnej.
(1.1) recydywa +
(1.1) kara za recydywę • kara przy recydywie • przepisy o recydywie • przypadek recydywy • recydywa jednokrotna / wielokrotna
(1.3) nawrót (1.4) nawrót
recydywista , recydywistka recydywować /
→ powrotny
angielski: (1.1) reoffending, recidivism; (1.4) relapse bułgarski: (1.1) рецидив ; (1.3) рецидив ; (1.4) рецидив duński: (1.1) recidiv , tilbagefald ; (1.3) recidiv , tilbagefald ; (1.4) recidiv , tilbagefald niemiecki: (1.4) Rezidiv , Rückfall norweski (bokmål): (1.1) residiv ; (1.4) residiv norweski (nynorsk): (1.1) residiv ; (1.4) residiv szwedzki: (1.4) recidiv ukraiński: (1.1) рециди́в ; (1.3) рециди́в ; (1.4) рециди́в włoski: (1.1) recidiva