afgørelse ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) decyzja, postanowienie (1.2) orzeczenie
(1) en afgørelse, afgørelsen, afgørelser, afgørelserne
(1.1) En afgørelse fra Polens forfatningsdomstol om at begrænse retten til abort vil træde i kraft onsdag. → Orzeczenie polskiego Trybunału Konstytucyjnego o ograniczeniu prawa do aborcji wejdzie w życie w środę.
(1.2) træffe (en) afgørelse → wydać orzeczenie
(1.1) beslutning
afgøre afgørende