funkcjonalizm ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) nurt uznający rolę najmniejszego nawet zjawiska dla rozwoju i zachodzących przemian; (1.2) nurt podkreślający wagę analizy znalezisk z funkcjonalistycznego punktu widzenia; (1.3) nurt uwydatniający nadrzędność funkcji użytkowej dzieła (1.4) polski modernizm (1.5) nurt podkreślający rolę przyczyn i skutków w analizie filozoficznej (1.6) nurt w teorii prawa podkreślający rolę skutków społecznych wprowadzonych norm prawnych (1.7) kierunek badań podkreślający funkcje zjawisk psychologicznych; (1.8) nurt podkreślający rolę funkcji pełnionych przez fakty, zjawiska i procesy społeczne;
(1.1-8)
(1.3) Zgodnie z modernistyczną historiografią, funkcjonalizm był fundamentem nowoczesnej architekturyJózef Tarnowski, Funkcjonalzim w architekturze: od neolitu do współczesnego modernizmu, Estetyka i Krytyka 15/16 (2/2008–1/2009).
funkcjonalista funkcjonalistyczny funkcjonować
,
angielski: (1.3) functionalism; (1.5) functionalism; (1.7) functionalism; (1.8) functionalism niemiecki: (1.1) Funktionalismus ; (1.2) Funktionalismus ; (1.3) Funktionalismus ; (1.4) Funktionalismus ; (1.5) Funktionalismus ; (1.6) Funktionalismus ; (1.7) Funktionalismus ; (1.8) Funktionalismus włoski: (1.1) funzionalismo ; (1.3) funzionalismo ; (1.5) funzionalismo ; (1.7) funzionalismo ; (1.8) funzionalismo