vurpa ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) przekoziołkowanie (np. na nartach, samochodem), koziołek, wywrócenie się (wykonując obrót) czasownik nieprzechodni (2.1) przekoziołkować (np. na nartach, samochodem), zrobić koziołka, wywrócić się (wykonując obrót)
(1.1) en vurpa, vurpan; vurpor, vurporna (2.1) att vurpa, vurpar, vurpade, vurpat, vurpa!, pres. part. vurpande, perf. part. vurpad
(2.1) vurpa med cykeln → przekoziołkować rowerem
(1.1) omkullkörning, kullkörning, kullerbytta, volt (2.1) falla omkull, köra omkull, volta
(2.1) vurpande