atesto ()
rzeczownik (1.1) świadectwo, zeznanie (głównie słowne) (1.2) świadectwo, akt, certyfikat, zaświadczenie (dokument) (1.3) świadectwo, dowód, znak, przesłanka
(1.1-3)
(1.2) La ateston de bapto oni devis skribi, kaj la popo devis ricevi la salajron por sia peno. → Trzeba było napisać akt chrztu, a papież musiał otrzymać wynagrodzenie za swój wysiłek. (1.3) Se vi volas bone ekkoni ion, ne kontentiĝu per la atesto de viaj propraj okuloj, sed certigu al vi la helpon de kelkaj paroj da fremdaj. → Jeżeli chcesz coś dobrze poznać, nie poprzestawaj na świadectwie własnych oczu, ale zapewnij sobie pomoc kilku par cudzych.
(1.1) elmeti ateston → złożyć zeznanie • atesto kontraŭ iu → zeznanie przeciw komuś (1.2) atesto pri lernado / kapableco • atesto de trapaso / matureco • posedi / havi ateston • lerneja atesto • dankatesto • deponatesto • Kesto de Atesto • kulpatesto • naskiĝatesto • pagatesto • ricevatesto • sanatesto • ŝarĝatesto • ŝuldatesto
(1.2) atestilo
atestaĵo, atestado, atestanto, atestilo atesti
unua atesto estas la vesto