utorować ()
czasownik przechodni dokonany ( torować) (1.1) umożliwić przejście lub przejazd poprzez usunięcie przeszkód (1.2) umożliwić osiągnięcie wyznaczonego celu (1.3) przyczynić się do rozwoju lub zaistnienia czegoś
(1.1-3)
(1.1) Ścieżkę przez gąszcze utorowali mężczyźni z maczetami. (1.2) Drogę na szczyt utorowała łapówkami.
(1.1) utorować + • nie utorować +
(1.1) utorować drogę / przejście / szlak / ścieżkę (1.2) utorować dostęp / karierę • torować własną piersią (1.3) utorować postęp
torowisko , tor , torowanie , tory , utorowanie torować torowy
(1.1)