zabeczeć ()
czasownik nieprzechodni dokonany ( beczeć) (1.1) o zwierzętach wydać bekliwy głos (1.2) wybuchnąć płaczem (1.3) zafałszować, brzydko zaśpiewać (1.4) o instrumencie wydać jękliwy dźwięk
(1.1-4)
(1.1) Niedźwiednik pochwalił Boga, zapiał potem kiej kokot, zabeczał jak baran, zarżał niby ogier rozgrzany […]Władysław Reymont: Chłopi..
beczenie , zabeczenie beczeć zabeczany
(1.1) ukraiński: (1.1) забе́кати