himla ()

przymiotnik (1.1) niesamowity, potworny, okropny, nie z tej ziemi przysłówek (2.1) niesamowicie, potwornie, okropnie czasownik nieprzechodni (3.1) robić nabożną minę (czasem: wznosząc oczy ku niebu) czasownik zwrotny himla sig (4.1) wywracać oczami z oburzenia, gorszyć się

(4.1) himla sig över något → gorszyć się na coś

(1.1) en himla tur → niesamowite szczęście (2.1) himla mycket → potwornie dużo (3.1) himla med ögonen → wznosić oczy ku niebu

(1.1) förskräcklig, ryslig, väldig (4.1) förfasa sig, beskärma sig, åbäka sig

himmel

(1-2) dawny od himmel → niebo (3-4) → niebo + …tworzy czasownik

(1-2)