spółgłoskowy ()
przymiotnik relacyjny (1.1) związany ze spółgłoską, dotyczący spółgłoski
(1.1)
(1.1) konsonantyczny
spółgłoska
angielski: (1.1) consonantal bułgarski: (1.1) съгласен, консонантен duński: (1.1) konsonantisk francuski: (1.1) consonantique hiszpański: (1.1) consonántico norweski (bokmål): (1.1) konsonantisk norweski (nynorsk): (1.1) konsonantisk nowogrecki: (1.1) συμφωνικός (symfonikós) słowacki: (1.1) konsonantický, spoluhláskový szwedzki: (1.1) konsonantisk ukraiński: (1.1) приголосний (prigolosnij)