li ()
, ,
partykuła pytająca (1.1) czy partykuła (2.1) też, również (2.2) -kolwiek, bądź partykuła wzmacniająca (3.1) -że, -no, -ci, -to spójnik (4.1) jeżeli przysłówek sposobu (5.1) tylko, wyłącznie, jedynie, jeno rzeczownik (6.1) chińska jednostka długości licząca 500 m.;
(6.1)
(1.1) Możeszli mi pomóc? (1.1) Znaszli ten kraj? (3.1) Zostań więc w spokoju i pomyśl, czyli godziłoby ci się prześladować dłużej Ligię, którą pozbawiłeś opiekunów, dachu - i nas, którzyśmy ci dobrym za złe wypłacili?Henryk Sienkiewicz: Quo vadis
(5.1) li tylko → wyłącznie/jedynie tylko
(2.2) le (5.1) le (6.1) mila chińska
(6.1) (lǐ)
(2.1) partykuła wskazująca na związek orzeczenia także z innym elementem (2.2) partykuła stawiana po zaimkach względnych lub przysłówkach, wskazuje na nieokreśloną treść (1-3) pisownia partykuły li jest łączna (4.1) pisownia spójnika li jest łączna (5.1) pisownia przysłówka li jest oddzielna
angielski: (6.1) li chiński standardowy: (6.1) 里 (lǐ) esperanto: (6.1) lio rosyjski: (1.1) ли
li ()
rzeczownik (1.1) li (chińska jednostka długości)
li ()
partykuła pytająca (1.1) czy
(1.1) Možete li mi pomoći? → Czy może mi pan pomóc?
li ()
zaimek osobowy (1.1) on
(1.1)
(1.1) Li estas mia onklo, ĉar mia patro estas lia frato. → On jest moim stryjem, ponieważ mój ojciec jest jego bratem.
lia
kie diablo ne povas, tien virinon li ŝovas • laboro homon nutras, sen laboro li putras • kiu ne akiras, kiam li povas, tiu poste deziras, sed jam ne retrovas
(1.1) ponieważ rzeczowniki w esperanto nie mają rodzaju, zaimek ten stosuje się tylko do osób
li ()
(1.1) on
li, lia
li () ли
zaimek pytajny (1.1) czy
li ()
rodzajnik (1.1) używany do określenia dat, szczególnie w dokumentach zaimek (2.1) ich
(2.1) Li vedrò domani. → Zobaczę ich jutro.