dzierżawić ()
czasownik przechodni niedokonany (1.1) oddawać w dzierżawę (1.2) brać lub mieć w dzierżawie
(1.1-2)
(1.1) Panicz zamierza dzierżawić tylko połowę swoich gruntów. (1.2) Twój dziad dzierżawił proboszczowską ziemię nad potokiem. (1.2) Początkowo łączyła ona tylko Kraków z Wenecją, ale później, sprawnie kierowana przez dzierżawiącą ją rodzinę Montelupich, objęła najważniejsze miasta kraju.
(1.1) dzierżawić + • nie dzierżawić +
(1.1) wydzierżawiać (1.2) arendować, wydzierżawiać
dzierżawne , dzierżawa , dzierżawca , dzierżawka , dzierżawczość , dzierżawczyni , wydzierżawianie , dzierżawienie , dzierżawina , dzierżawnictwo , dzierżawność wydzierżawiać , wydzierżawić dzierżawczy, dzierżawiony, dzierżawny dzierżawczo dzierżawiony
angielski: (1.1) lease; (1.2) rent, lease białoruski: (1.2) арандаваць bułgarski: (1.2) арендувам haitański: (1.2) lwe hiszpański: (1.1) arrendar, alquilar; (1.2) arrendar, alquilar włoski: (1.1) dare in affitto; (1.2) affittare, prendere in affitto