Wacio ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna (1.1) od: Wacław
(1.1)
(1.1) Jeżeli wasz Wacio nie broni przed karą swego pudla, siostrzyczki, służącej, która zbiła wazon pamiątkowy po ciotecznej babce — nie pozwólcie mu być obrońcą sądowym — tem bardziej, gdy jest prawdomównyJanusz Korczak, Powołanie (wyd. 1905).. (1.1) Słysząc to mała wróżka, zadzwoniła leciutko dzwoneczkiem i natychmiast spuścił się do Wacia obłoczekElwira Korotyńska, Wacio w zaczarowanej krainie (wyd. 1929).. (1.1) Matka odczytała mu list i rzekła: — Widzisz, jak Waciowi tam dobrzeMaria Rodziewiczówna, Barcikowscy (wyd. 1908)..
(1.1) Wacek, Wacuś
Wacek , Wacław , Wacława , Wacuś Wacławowy, Wackowy, Wacusiowy
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Imiona
(1.1)