najostatniejszy ()
przymiotnik (1.1) najbardziej ostatni
(1.1)
(1.1) I nucąc polkę, od której spocił by się najostatniejszy taper, zaczyna biegać tam i z powrotem po pokojuAleksandr Kuprin: Szał namiętności (tłum. Edmund Jezierski, wyd. 1925). (1.1) (…) posiadał wprawdzie skrzypki, lecz grał jak najostatniejszy rzempołaCharles Baudelaire: Wino i haszysz (tłum. Bohdan Wydżga, wyd. 1926).
ostatni ostatnio ostatni