heliocentryzm ()
, , ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) teoria o centralnym położeniu Słońca w Układzie Słonecznym;
(1.1) ,
(1.1) Był to nie tylko pierwszy bezpośredni i eksperymentalny dowód heliocentryzmu, ale także okazało się po raz pierwszy, jak ogromna odległość dzieli Układ Słoneczny od innych gwiazd. (1.1) O sprzyjanie heliocentryzmowi oskarżono również kilku władców.
(1.1) heliocentryzm kopernikański / przedkopernikański • nowoczesny heliocentryzm • założenia heliocentryzmu • odrzucić / przyjąć heliocentryzm
(1.1) geocentryzm
heliocentryczność heliocentryczny
(hḗlios + kéntron) → słońce + centrum
angielski: (1.1) heliocentrism, heliocentricism czeski: (1.1) heliocentrismus duński: (1.1) heliocentrisme esperanto: (1.1) suncentrismo fiński: (1.1) aurinkokeskisyys, heliosentrismi francuski: (1.1) héliocentrisme galicyjski: (1.1) heliocentrismo hiszpański: (1.1) heliocentrismo kataloński: (1.1) heliocentrisme niemiecki: (1.1) Heliozentrismus portugalski: (1.1) heliocentrismo rosyjski: (1.1) гелиоцентри́зм ukraiński: (1.1) геліоцентри́зм włoski: (1.1) eliocentrismo