kolegaro ()
rzeczownik (1.1) koleżeństwo, drużyna, towarzystwo (grupa kolegów, znajomych) (1.2) koleżeństwo, załoga (grupa współpracowników)
(1.1-2)
(1.1) Nia diligenta kolegaro, en laboro paca ne laciĝos, ĝis la bela sonĝo de l' homaro, por eterna ben' efektiviĝos. → Nasze pilne grono kolegów, pracą pokojową się nie zmęczy, dopóki piękny sen ludzkości, na wieczną chwałę nie urzeczywistni się.
(1.1-2) grupo, aro
kolego kolegara