wschodniogermański ()
przymiotnik relacyjny (1.1) związany z Germanami wschodnimi (np. Gotami, Wandalami)
(1.1)
(1.1) W połowie III wieku z południowej Szwecji wtargnęli na południowe wybrzeże Bałtyku Herulowie, którzy, tak jak poprzednie plemiona wschodniogermańskie, wylądowali u ujścia WisłyRobert F. Barkowski, Tajemnice początków państwa polskiego, s. 17, wyd. Bellona, 2016.. (1.1) Wczesną fazę osadnictwa Burgundów na terenie Sabaudii, datowaną na połowę V w., reprezentują nieliczne znaleziska archeologiczne, mające wyraźną wschodniogermańską proweniencjęKrzysztof Polek, Frankowie a ziemie nad środkowym Dunajem: przemiany polityczne i etniczne w okresie merowińskim i wczesnokarolińskim (do początku IX w.), s. 207, Wydawnictwo Naukowe Akademii Pedagogicznej, 2007..
(1.1) zachodniogermański
(1.1) germański
słowacki: (1.1) východogermánsky