karcenie ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) wyrażanie dezaprobaty względem osoby
(1.1)
(1.1) Dla odstępcy od drogi surowa jest kara, / kto karcenia nie znosi, ten umrzeKsięga Przysłów 15,10, Biblia Tysiąclecia Online, Poznań 2003 (tłum. Władysław Borowski).. (1.1) Wykład dotyczył regulacji prawnych związanych z karceniem małoletnich w prawie polskim.
(1.1) ganienie, krytykowanie
skarcenie karcić , karcić się , skarcić
angielski: (1.1) correction, rebuke, reproof hiszpański: (1.1) corrección łaciński: (1.1) reprehensio włoski: (1.1) correzione , riprensione