zadziać ()
czasownik przechodni dokonany ( zadziewać) (1.1) zagubić, zapodziać (1.2) załatać dzianiną (1.3) przywdziać, wdziać czasownik zwrotny dokonany zadziać się ( zadziewać się) (2.1) zawieruszyć się (2.2) wydarzyć się
(1.1-3) (2.1)
(2.1) — Stary godzinnik po pradziadku. / — Gra? / — I śpiewa — dodał Jontek. / — A bije? / — Ojej! / — Nakręć go! / — Klucz gdzieś zadziałemKazimierz Gliński: Pamiątka po pradziadku (wyd. 1912). (2.1) Słońce podnosiło się coraz wyżej, wisiało już nad kościołem, niesło się niepowstrzymanie, zalewając świat ślepiącą jasnością i żarem, wiater się był kajś zadział, że już gorąc bez przeszkody ogarniał ziemię rozmigotaną przysłoną, w której zboża pławiły się, kieby w tym rozbełtanym, cichuśkim wrzątkuWładysław Stanisław Reymont: Chłopi (wyd. 1925).
(1.1) zapodziać (1.3) nadziać, włożyć
(1.2) załatać
zadzianie , zadziewanie zadziewać , zadziewać się
(1.2) < → czynić, wykonywać
(1.1) (1.2) (1.3) (2.1)