ucieleśnienie ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) (1.2) to, co uzyskuje realny kształt
(1.1-2) zwykle w ,
(1.1) wcielenie (1.2) wcielenie, postać
(1.2) uosobienie
cielesny
angielski: (1.2) embodiment, incarnation bułgarski: (1.2) олицетворение chorwacki: (1.2) inkarnacija czeski: (1.2) ztělesnění duński: (1.2) inkarnation francuski: (1.2) incarnation hiszpański: (1.2) encarnación indonezyjski: (1.2) jelmaan interlingua: (1.2) incarnation kataloński: (1.2) encarnació koreański: (1.2) 화신 litewski: (1.2) įasmenijimas łaciński: (1.2) incarnatio łotewski: (1.2) iemiesojums niemiecki: (1.2) Verkörperung , Inbegriff nowogrecki: (1.2) ενσάρκωση rosyjski: (1.2) воплощение słowacki: (1.2) stelesnenie słoweński: (1.2) utelešenje , inkarnacija starofrancuski: (1.2) incarnacion turecki: (1.2) kişileşme, cisimleşme, canlı örnek ukraiński: (1.2) втілення węgierski: (1.2) megtestesülés, inkarnáció włoski: (1.2) incarnazione