znokautować ()
czasownik przechodni dokonany ( nokautować) (1.1) uniemożliwić rywalowi dalszą walkę poprzez zadanie unieszkodliwiającego ciosu (1.2) odnieść nad kimś zwycięstwo w sposób spektakularny
(1.1-2)
(1.1) Jestem zawodnikiem ruchliwym, mogę znokautować obiema rękoma, mam świetną obronę, zawsze jestem w formie. (1.1) Polakowi udało się znokautować Niemca zaraz na początku drugiej rundy. (1.1) Znokautowawszy przeciwnika, Brazylijczyk został zwycięzcą turnieju.
nokaut , znokautowanie , nokautowanie nokautować nokautowy
(1.1) bułgarski: (1.1) нокаутирам