wyświechtać ()
czasownik przechodni dokonany ( brak) (1.1) o tkaninie: zużyć przez noszenie (1.2) utracić wartość przez używanie, powtarzanie się czasownik zwrotny dokonany wyświechtać się (2.1) zniszczyć się przez częste użycie (2.2) utracić wartość na skutek powtarzania się
(1.1-2) (2.1-2)
(1.1) Jak ten chłopak zdołał wyświechtać nowiutkie sztruksy? (2.2) Myślę, że żarty Fryderyka wyświechtały się już lata temu.
(1.1) wyświechtać + • nie wyświechtać +
(1.1) zniszczyć, zużyć (2.2) zniszczyć się, zużyć się
wyświechtanie wyświechtany wyświechtany
słowacki: (1.1) zodrať