wychowanica ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) wychowanka
(1.1)
(1.1) Wreszcie powtórzyły się strzały, tym razem już pojedyncze, jeden z nich ugodził moją wychowanicę w głowę, zabijając na miejscu, w czasie tego dobijania wybito przeważnie dzieci, gdyż pierwsza seria strzałów dzieci nie dosięgłaWeronika Rybarczyk, Zeznanie Weroniki Rybarczyk o zbrodniach popełnionych przez żołnierzy RONA w domu przy al. Niepodległości 217/223 w Warszawie (wyd. 1959). (1.1) Hetmanowa wyznaczała znaczne fundusze na wyposażanie wychowanic, wstępujących w małżeńskie związkiWładysław Chomętowski, Chodkiewiczowa Anna (Encyklopedja Kościelna,tom III, wyd. 1874).
wychowanek , wychowanie , wychowywanie , wychowanka , wychowawca , wychowawczyni wychowaniec wychowywać , wychować , chować wychowany, wychowawczy wychowawczo
(1.1)