wirtuozostwo ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) najwyższy kunszt w czymś
(1.1)
(1.1) Doprowadziłem mianowicie do prawdziwego wirtuozostwa sztukę niedowiadywania sięArthur Schnitzler, Śpiewaczka (wyd. 1926). (1.1) Następnie odkroiłem sobie łapkę kurzą, lecz usta moje zapomniały o pracy na widok wirtuozostwa, z jakiem mój gospodarz ogołocił szkielet kury z mięsa i wsunął je sobie między szczękiKarol May, Chajjal (wyd. 1927).
(1.1) wirtuozostwo + • wirtuozostwo w +
(1.1) mistrzostwo, wirtuozeria, wirtuozerstwo; wirtuozja
wirtuoz , wirtuozeria , wirtuozerskość , wirtuozerstwo , wirtuozja , wirtuozka , wirtuozowskość , wirtuozyjność wirtuozerski, wirtuozowski, wirtuozyjny, wirtuozowsko wirtuozersko, wirtuozowsko, wirtuozyjnie
zwykle w Liczba mnoga w tabeli odmiany została podana za Słownikiem gramatycznym języka polskiego. Inne słowniki (np.: Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego) odnotowują, że rzeczownik ten nie tworzy liczby mnogiej.
(1.1) hiszpański: (1.1) virtuosismo , virtuosidad nowogrecki: (1.1) δεξιοτεχνία włoski: (1.1) virtuosismo