tanecznica ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) kobieta, której profesją jest taniec (1.2) kobieta, która potrafi tańczyć
(1.1-2)
(1.2) Rózia, ich wychowanica, jako najlepsza we włości śpiewaczka i tanecznica, będzie tańcom przewodzićGustaw Zieliński, Czarnoksiężnik Twardowski (wyd. 1901). (1.2) Jak mewy, białe morza tanecznice, / Na maszcie czasem zawisną znużone, / Tak okręt w porcie zarzucił kotwicęWładysław Bukowiński, Na greckiej fali (wyd. 1906).
(1.1) tancerka, tańcownica (1.2) tancerka, tańcownica
taniec tanecznik taneczny
przysłowia: złej tanecznicy fartuch na zawadzie • złej tanecznicy przeszkadza nawet rąbek u spódnicy • złej tanecznicy przeszkadza rąbek spódnicy • złej tanecznicy przeszkadza rąbek u spódnicy • złej tanecznicy zawadza rąbek u spódnicy • złej tanecznicy przeszkadza nawet rąbek u spódnicy • złej tanecznicy zawadza rąbek spódnicy
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Zawody
(1.1) (1.2)