jałmużnik ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) osoba rozdająca jałmużnę (1.2) osoba prosząca o jałmużnę (1.3) urzędnik rozdający jałmużnę w imieniu władcy (1.4) urząd osoby rozdającej jałmużnę;
(1.1-4)
(1.1) Szereg szczodrych jałmużników pochylał się nad dolą ofiar minionej wojny. (1.2) Przy cmentarnej bramie ręce jałmużników wciąż wyciągnięte były ku przybywającym. (1.3) Opaci tego klasztoru byli jałmużnikami królów portugalskichJan Nowodworski, Clairvaux, Encyklopedja Kościelna (red. Michał Nowodworski, wyd. 1874). (1.4) Urząd wielkiego jałmużnika nie był dziedziczony.
(1.1) szczodrobliwy jałmużnik (1.2) natrętny jałmużnik (1.3) jałmużnik papieski • królewski jałmużnik
(1.1) ofiarodawca (1.2) żebrak (1.3) urzędnik (1.4) urząd
jałmużna , jałmużnictwo , jałmużniczość jałmużnica jałmużniczy, jałmużnowy
angielski: (1.1) almoner; (1.3) almoner czeski: (1.3) almužník ; (1.4) almužník francuski: (1.1) aumônier ; (1.3) aumônier ; (1.4) aumônier irlandzki: (1.1) almsóir ; (1.3) almsóir łaciński: (1.1) eleemosynarius ; (1.3) eleemosynarius niderlandzki: (1.1) aalmoezenier ; (1.3) aalmoezenier niemiecki: (1.1) Almosenier ; (1.3) Almosenier portugalski: (1.1) esmoler ; (1.3) esmoler starofrancuski: (1.1) aumosnier ; (1.3) aumosnier węgierski: (1.3) almoner włoski: (1.1) elemosiniere ; (1.3) elemosiniere