un vieux beau ()
fraza rzeczownikowa, rodzaj męskoosobowy (1.1) ktoś przystojny mimo podeszłego wieku (1.2) podstarzały lowelas
(1.1-2)
(1.1) Kilku z nich szeptało mi: niech się pani nie martwi, my już wychodzimy itp. Jednego pamiętam: stary, ale b. ładna twarz, un vieux beau.Jan Maria Kłoczowski „Pani na Bogdanach”, wyd. Więź, Warszawa 2021, ISBN 978-83-66769-17-5 (1.2) W Turynie, polityczna ta zaraza przedstawiała się w dwóch odmianach: część zarażonych (na czele ich stał margrabia de Prié, un vieux beau piżmem zalatujący, w peruce i koronkach) żądała konstytucyi francuskiej, za pomocą delikatnej, nie hałaśliwej rewolucyjki na różanym smaku.Charles Costa de Beauregard „Wstęp do panowania” (Prologue d'un règne. La jeunesse du roi Charles-Albert) w „Przegląd polski” 1889, t. 24, wyd. 4-6, s. 473
(1.1) stary ale jary