bezkręgowy ()
przymiotnik (1.1) nieposiadający szkieletu rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy (2.1) zwierzę nieposiadające szkieletu chrząstkowego lub kostnego
(1.1) (2.1)
(2.1) Po robakach i wymoczkach następują owady, po bezkręgowych — kręgowe i tak coraz wyżej, aż do Pana StworzeniaPaolo Mantegazza, Rok 3000-ny (tłum. Melania Łaganowska, wyd. 1930).
(1.1) zwierzę bezkręgowe • makrofauna bezkręgowa
(2.1) bezkręgowiec
(2.1) głowonóg, niesporczak, małż, mięczak, owad, pajęczak, stawonóg, ślimak, wij, wylinkowiec
bezkręgowiec , bezkręgowość
(2.1) zwykle w
(2.1) angielski: (1.1) invertebrate, spineless baskijski: (1.1) ornogabe bułgarski: (1.1) безгръбначен (bezgr″bnačen) czeski: (1.1) bezobratlý francuski: (1.1) invertébré niderlandzki: (1.1) ongewerveld niemiecki: (1.1) wirbellos norweski (bokmål): (1.1) virvelløs prowansalski: (1.1) invertebrat rosyjski: (1.1) беспозвоночный (bespozvonočnyj) węgierski: (1.1) gerinctelen włoski: (1.1) invertebrato