nabawić ()
czasownik przechodni dokonany ( nabawiać) (1.1) doprowadzić kogoś do czegoś niedobrego czasownik zwrotny dokonany nabawić się ( nabawiać się) (2.1) sprowadzić na siebie coś niepożądanego czasownik zwrotny dokonany nabawić się ( bawić się) (3.1) odbyć mnóstwo, nawet za dużo zabawy
(2.1) Izraelski premier, Ariel Szaron, nabawił się obustronnego zapalenia płuc i jest leczony antybiotykami […]
(2.1) napytać
niemiecki: (1.1) führen; (2.1) sich holen, sich einfangen