pobałamucić ()
czasownik przechodni dokonany (1.1) rozkochać w sobie (1.2) poflirtować przez jakiś czas (1.3) oszukać kogoś w jakichś kwestiach (1.4) pomieszać szczegóły czasownik zwrotny dokonany pobałamucić się (2.1) poflirtować ze sobą (2.2) razem wesoło spędzić czas
(1.1-4) (2.1-2)
(1.1) Ci co bywają po salonach… to sobie wietrzniki, z tymi można i zawiązać coś i rozwiązać, i pobałamucić i porzucić, to wszystko wietrzniki…Józef Ignacy Kraszewski, Dziennik Serafiny (wyd. 1876) (1.3) Mazurów tu dużo, trzeba ich sobie jednać, bo i tych Bolko i jego młokosy pobałamucąJózef Ignacy Kraszewski, Królewscy synowie (wyd. 1877). (1.4) Może on wogóle jest gdzieindziej, nie w Kole? Może coś Mosse pobałamucił?Tadeusz Boy-Żeleński, Marzenie i pysk (wyd. 1930) (2.2) Dopóki towarzystwa stało i piwnicy, siedział ziewając na wsi; gdy przyszły cięższe czasy, począł do Warszawy jeździć, żeby się tam z dawnymi znajomymi rozerwać i pobałamucićJózef Ignacy Kraszewski, Macocha (wyd. 1873).
(1.1) pobałamucić z kretesem • pobałamucić kawalera (1.2) trochę pobałamucić (1.3) pobałamucić szpiegów
bałamucenie , pobałamucenie , zbałamucenie bałamucić , bałamucić się , zbałamucić , zbałamucić się