paznogieć ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) paznokieć
(1.1) — Wiem! wiem!... Wyrywali mi przecież bez chloroformu paznogieć u nogi i to jeszcze u wielkiego palca...Bolesław Prus, Lalka (wyd. 1890) (1.1) — Moje dziecko, proszę cię — masz pilnik i opiłuj sobie równo paznogcieGabriela Zapolska, Sezonowa miłość (wyd. 1909). (1.1) Moi biedacy mają nowy dodatek do swego cierpienia, bo trzeba nieraz dobrze głęboko sięgać pod paznogieć, żeby powydobywać stamtąd jaja zniesione przez te pchły i oprócz tego trzeba zapuścić czemś mocnem, żeby wygubić zarodniki, jakie mogły jeszcze zostać pod paznogciem, a to wszystko bez bólu nie obejdzie sięJan Beyzym, List XXI (wyd. 1927).
(1.1) obcięty paznogieć • sięgać pod paznogieć
,
(1.1)