to znaczy ()
spójnik lub partykuła ekwiwalencji (1.1) łączy równorzędne części zdania lub zdania współrzędne, pozostające w relacji równoważności; ma za zadanie uściślić, o czym jest mowa partykuła korektywna (2.1) ma za zadanie nadać lżejszy ton przed chwilą przywołanej, bardziej dosadnej wypowiedzi lub sprecyzować zbyt ogólnikową czy niesprawiedliwą treść spójnik lub partykuła wynikowa, wykładnik wnioskowania (3.1) łączy równorzędne części zdania lub zdania współrzędne, między którymi zachodzi relacja przyczynowo-skutkowa
(1.1) Strzeżcie się kwasu, to znaczy obłudy faryzeuszówŁk 12:1, tłum. wg Biblii Tysiąclecia. (1.1) Od tego czasu, to znaczy od pierwszej wojny, już więcej na Krym nie jeździłem.
(1-3) stoi zawsze w antepozycji; obligatoryjny jest poprzedzający kontekst; stanowi komentarz przyrematyczny
(1.1) czyli, inaczej, innymi słowy, to jest, eo ipso; to znaczy się, znaczy, znaczy się; tzn. (2.1) raczej, to jest; to znaczy się, znaczy, znaczy się; tzn. (3.1) czyli, więc, zatem; to znaczy się, znaczy, znaczy się; tzn.
angielski: (1.1) that is, i.e.; (2.1) that is to say, to wit duński: (1.1) det vil sige, dvs. francuski: (1.1) c'est-à-dire hiszpański: (1.1) o sea, es decir niemiecki: (1.1) das heißt nowogrecki: (1.1) δηλαδή, ήτοι, όπερ σημαίνει