zapanować ()

czasownik nieprzechodni dokonany ( panować, zapanowywać) (1.1) zdołać kontrolować, podporządkować swojej woli (1.2) zacząć rządzić jakimś terytorium (1.3) nastąpić w określonym czasie lub przestrzeni (1.4) zdobyć przewagę (1.5) nastać

(1.1-4)

(1.5) W przy­szło­ści – no, jed­nej z przy­szło­ści, choć dalece praw­do­po­dob­nej – obrócenie w proch Yavina 4 sprawi, że wśród rebelianckich nie­do­bit­ków zapa­nuje panika.

zapanowanie opanować, panować pański, Pański

(1.1-3) bułgarski: (1.1) зацаря słowacki: (1.2) zapanovať