ocaleć ()
czasownik nieprzechodni dokonany (brak ) (1.1) uniknąć unicestwienia
(1.1)
(1.1) — Ocaleliśmy! — Ocaleli! Ocaleli! Ocaleli! — powtórzyli za nim chórem zbiegowieWiktor Hugo, Człowiek śmiechu (tłum. Felicjan Faleński, wyd. 1928).
(1.1) miasto / pokolenie ocalało • ocaleć od zagłady • ocaleć z pogromu
(1.1) uratować się, zachować się, ujść cało
ocalanie , ocalenie ocalać , ocalić , ocalić się
→ stawać się całym
angielski: (1.1) survive francuski: (1.1) se sauver hiszpański: (1.1) salvarse niemiecki: (1.1) überleben, überstehen włoski: (1.1) rimanere salvo, salvarsi, scampare