prymka ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) porcja sprasowanego tytoniu przeznaczonego do żuciaMałgorzata Szubert, Leksykon rzeczy minionych i przemijających, Warszawa 2004, s. 219.
(1.1)
(1.1) Nim odpowiedział, szturman włożył sobie w usta następną prymkę. (1.1) Tutaj, w dymie konduktorskich fajek, w czadzie tytoniu, prymki, papierosów tułały się echa opowieściStefan Grabiński, Sygnały. W Nowele, Wydawnictwo Literackie, Kraków 1980, s. 147.. (1.1) Dam ci funt prymki – zaskamłał pojednawczo – zaraz jak tylko ją wydostanę, dalibóg…Joseph Conrad, Murzyn z załogi Narcyza, Tow. Wydawnicze Ignis, Warszawa 1923, rozdz. IV.
(1.1) żuć prymkę
< < → śliwka (porcyjka)
angielski: (1.1) plug, chewing tobacco niderlandzki: (1.1) pruimtabak niemiecki: (1.1) Priem , Kautabak , Mundtabak