zek

__TOC__ zek ()

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy (1.1) więzień, w szczególności więzień łagru lub gułagu;

(1.1)

(1.1) Udręk przysparzały zekom miliony insektów: wszy, pluskiew i karaluchów, od których roiło się w łagrach„Wrocławskie studia wschodnie”, t. 4, Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego, Wrocław 2000, s. 208.

(1.1) więzień

(1.1) urka

(1.1) łagier, gułag

< → z/k, zakład karny

angielski: (1.1) zek francuski: (1.1) zek rosyjski: (1.1) зэк

zek ()

rzeczownik (1.1) zek

(1.1) zek; zeks

zek ()

rzeczownik, rodzaj męski (1.1) zek

(1.1) zek; zeks