wyniszczać ()
czasownik przechodni niedokonany ( wyniszczyć) (1.1) przyczyniać się do całkowitego zniszczenia, wyginięcia (1.2) powodować ciężkie straty materialne (1.3) doprowadzać do skrajnego wyczerpania; rujnować zdrowie, pozbawiać sił czasownik zwrotny niedokonany wyniszczać się ( wyniszczyć się) (2.1) wyniszczać samego siebie; niszczyć własne zdrowie (2.2) wyniszczać siebie nawzajem
(1.2) Odnalezienie nowego domu wydawało się niemal niemożliwe, bo imperialni zagrozili publicznie, że każdy cywilizowany świat, który zapewni schronienie czy możliwość bezpiecznego przelotu jednostkom Sojuszu, padnie ofiarą wyniszczających sankcji i okupacji.
(1.1) trzebić, unicestwiać (1.3) wycieńczać
wyniszczanie , wyniszczenie
angielski: (1.1) exterminate; (1.2) devastate; (1.3) devastate duński: (1.1) hærge; (1.2) hærge; (1.3) hærge francuski: (1.2) dévaster hiszpański: (1.1) exterminar; (2.1) arruinarse niemiecki: (1.1) ausrotten; (1.2) zerstören; (1.3) auszehren, kaputtmachen; (2.1) sich zugrunde richten, sich kaputtmachen