pogonić ()
czasownik przechodni dokonany ( poganiać) (1.1) zmusić do szybkiego udania się w określonym kierunku (1.2) zmusić do rychłego działania czasownik nieprzechodni dokonany ( poganiać) (2.1) udać się prędko dokądś (2.2) próbując dogonić, pobiec szybko za kimś lub za czymś
(1.1-2.2) pognać, popędzić (1.2) przynaglić
goniec //, pogonienie , pogoń
(1.1) rosyjski: (1.1) погнать; (1.2) поторопить