uddannelse ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) wykształcenie, edukacja
(1.1) en uddannelse, uddannelsen, uddannelser, uddannelserne
(1.1) Langt over halvdelen af vælgerne har en kort uddannelse, men de er stærkt underrepræsenterede på alle niveauer i politik. → Znacznie więcej niż połowa wyborców ma niskie wykształcenie, ale są oni mocno niedoreprezentowani na wszystkich szczeblach polityki. (1.1) Et EU-land skal give statsborgere fra andre EU-lande adgang til uddannelser på samme vilkår som egne statsborgere. → Kraj UE musi dać obywatelom z innych krajów UE dostęp do edukacji na takich samych warunkach, co swoim obywatelom.
(1.1) videregående/højere uddannelse → wykształcenie wyższe
uddanne