starczać ()
czasownik nieprzechodni dokonany ( starczyć) (1.1) być w wystarczającej ilości albo liczbie (1.2) być dostateczną pobudką do czegoś
(1.1) Żądam podwyżki! Ta głodowa pensja nie starcza mi na życie! Zapasy starczą w najlepszym przypadku na dwa dni!
(1.1-2) wystarczać
starczanie
angielski: (1.1) suffice, be enough duński: (1.1) række, være tilstrækkelig, være nok niemiecki: (1.1) genügen, reichen norweski (bokmål): (1.1) rekke norweski (nynorsk): (1.1) rekke, rekka rosyjski: (1.1) хватать ukraiński: (1.1) хвата́ти