udusić ()
czasownik przechodni dokonany ( dusić) (1.1) doprowadzić do śmierci, uniemożliwiając oddychanie (1.2) ugotować na małym ogniu pod przykryciem, w niewielkiej ilości wody i tłuszczu czasownik zwrotny dokonany udusić się ( dusić się) (2.1) stracić życie z powodu braku możliwości oddychania (2.2) zostać uduszonym
uduszenie , Dusiołek , dusiciel // dusić duszno duszny
(1.1-2) (2.1-2) połabski: (1.1) ai̯dovĕt rosyjski: (1.1) удушить; (1.2) утушить