trudzić ()

czasownik przechodni niedokonany ( natrudzić) (1.1) zmuszać do trudu czasownik przechodni niedokonany ( potrudzić, utrudzić) (2.1) powodować utrudzenie, zmęczenie; pomęczyć kogoś czasownik zwrotny niedokonany trudzić się ( natrudzić się) (3.1) wykonywać z trudem; pracować z dużym wysiłkiem czasownik przechodni niedokonany trudzić się ( potrudzić się, utrudzić się) (4.1) zadawać sobie trud, starając się o coś czasownik zwrotny niedokonany trudzić się ( brak) (5.1) mieć określoną pracę

(1.1) fatygować (2.1) męczyć, nużyć, wyczerpywać (3.1) męczyć się (5.1) trudnić się, zajmować się

trudzenie trudno trudno strudzony

angielski: (1.1) bother; (3.1) toil