ustać ()
,
czasownik nieprzechodni dokonany ( ustawać) (1.1) przestać być czy dziać się (1.2) opaść z sił; przestać działać z wyczerpania czasownik nieprzechodni dokonany ( stać) (2.1) pozostać w pozycji siedzącej; nie przewrócić się czasownik zwrotny dokonany (3.1) będąc wpierw mętnym, stać się po pewnym czasie klarownym
(3.1) woda ustała się • wino ustało się
(1.1) zakończyć się (3.1) sklarować się
ustanie postawić
(1.1-2) angielski: (3.1) settle rosyjski: (1.1) прекратиться; (2.1) устоять; (3.1) отстояться, устояться wilamowski: ȧjgəjn