wytępić ()
czasownik przechodni dokonany ( wytępiać, tępić) (1.1) pozbawić życia wiele lub wszystkie istoty (1.2) spowodować całkowity koniec czegoś (1.3) uczynić tępym czasownik zwrotny dokonany wytępić się ( wytępiać się, tępić się) (2.1) wytępić siebie nawzajem
(1.1) pozabijać, wybić, wymordować, wymorzyć, wytrzebić, zlikwidować (1.2) usunąć, wykorzenić, zlikwidować (1.3) stępić (2.1) unicestwić się
wytępienie
rosyjski: (1.1) истребить; (1.2) истребить