lok ()
,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) pasmo zakręconych lub wijących się włosów
(1.1)
lokówka loczek lokować lokowy, lokówkowy
(1.1)
angielski: (1.1) lock esperanto: (1.1) buklo hiszpański: (1.1) rizo , bucle kataloński: (1.1) ble niemiecki: (1.1) Locke polski język migowy: włoski: (1.1) boccolo , riccio , ricciolo
lok ()
rzeczownik (1.1) słowo
(1.1) I acakki piny Lok onoŋo tye (…). → Na początku było SłowoLanguage-museum.com.
lok ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) łyk
(1.1)
lok ()
(1.1) miejsce
loko, lokado, lokaĵo, lokaĵaro, lokaro, lokismo, alilokigo, dislokigo, dislokiĝo, translokado, translokiĝo, loknombro, delokigo, sidloko, ŝutloko, starloko loka, malloka, aliloka, unuloka, duloka, misloka loke, deloke, aliloke loki, lokumi, deloki, delokigi, disloki, dislokigi, enloki, enlokigi, enlokiĝi, transloki, translokiĝi, loksidiĝi
lok ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) wieko, pokrywa (1.2) koniec
(1.1) lok, ~, ~i, ~s (~ið, ~ið, ~inu, ~sins); ~, ~, ~um, ~a (~in, ~in, ~unum, ~anna) (1.2) ~, ~, ~um, ~a (~in, ~in, ~unum, ~anna)
(1.2) að lokum → nareszcie, wreszcie
loka loka
lok ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) miejsce
lok ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) lokomotywa
(1.1) ett lok, loket, lok, loken
(1.1) lokförare
(1.1) lokomotiv
lok ()
rzeczownik (1.1) lustro