przytakiwacz ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) człowiek nie mający własnego zdania, przytakujący innym, zwłaszcza tym, od których jest zależnyNowe słownictwo polskie: materiały z prasy lat 1985-1992, Teresa Smółkowa, Instytut Języka Polskiego (Polska Akademia Nauk)
(1.1)
(1.1) Dość powiedzieć, że otoczony wianuszkiem przytakiwaczy bezduszny i wyrachowany Belson dawno stracił kontakt z rzeczywistością. Podwładni przyklaskują każdej jego decyzji, a on wykorzystuje ich z korporacyjną bezwzględnościąIkoniczni szefowie z filmów i seriali, Business Insider & Canal+.
(1.1) potakiwacz, konformista, oportunista, cmokier
(1.1) nonkonformista
taka , potakiwacz , przytakiwaczka , potakiwaczka , przytaknięcie , przytakiwanie , potakiwanie przytaknąć , przytakiwać , potakiwać tak tak taki, taka, takowy
angielski: (1.1) yes-man, yesman, yeasayer