marnacja ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) bezsensowna strata, zmarnowanie czegoś
(1.1)
(1.1) Gdy pakuje się energię w formy nadmiarowe, jest to pewna marnacja i brakuje jej na rzeczy istotneMarcin Wieczorek „BruLion. Instrukcja obsługi”, Korporacja ha!art, Kraków 2005, ISBN 8389911051, s. 76.
(1.1) marnacja +
(1.1) iść / pójść na marnację • czysta marnacja • jaka marnacja! • co za marnacja!
(1.1) zmarnowanie, marnotrawstwo
(1.1) oszczędność
(1.1) strata
marnowanie , zmarnowanie , marność , marnienie , zmarnienie , marnotrawstwo , marnotrawienie , zmarnotrawienie marnować , zmarnować , marnieć , zmarnieć , marnotrawić , zmarnotrawić marny, marniutki, marniuteńki, marotrawny marnie, marniutko, marniuteńko, marnotrawnie
(1.1)