τέλειος () téleios
przymiotnik (1.1) doskonały, perfekcyjny, nienaganny (1.2) kompletny, zupełny, całkowity, absolutny (1.3) wspaniały, bajeczny
(1) P6
(1.1) Αυτός ο μάστορας είναι τέλειος στη δουλειά του. → Ten murarz jest nienaganny w swojej pracy.
(1.2) τέλειο σκοτάδι → doskonała ciemność • τέλεια καύση → spalanie zupełne • τέλεια διαίρεση → dzielenie bez reszty
(1.1) βέλτιστος, άριστος, κάλλιστος, υποδειγματικός, ιδανικός, ιδεώδης (1.2) άρτιος, ολοκληρωτικός, απόλυτος, πλέριος (1.3) υπέροχος, θαυμάσιος
(1.1) χείριστος, κάκιστος, οικτρός (1.2) ατελής
τελεία , τέλος , τέλειο , τελειότητα τέλεια, τελείως τελειοποιώ, τελειοποιούμαι